#آری_به_تبلیغات

قصد جو دادنِ بیخودی به قضیه را ندارم؛ ولی همانطور که همه میدانیم درست مثل خانوادۀ دکتر ارنست که وسط یک جزیره تک و تنها مانده بودند، ما هم در بیان تک و تنها مانده ایم. هیچکس از ما سراغی نمیگیرد و برای هیچکس اهمیتی نداریم. اینجا در بیان دور هم جمع شده ایم و برای خودمان مینویسیم، غافل از اینکه اگر خدایی نکرده یک وقت بلایی سر وبلاگ هایمان بیاید، کسی نیست که به دادمان برسد. شایعات مبنی بر این است که کلِ «بیان» دارد توسطِ یک نفر اداره میشود و هیچکس کمک حالش نیست. آن بندۀ خدا هم به کسریِ بودجه خورده و این شرکتِ دوست داشتنی و دانش بنیان و جوانگرایِ مملکت مان دارد از هم می پاشد. کاری به شایعات ندارم؛ ولی این یک حقیقت است که بیان دیگر قدرت و صلابتِ گذشته را ندارد. دیگر پروژۀ هد پیش نمیرود و سلام خیلی وقت است که وبلاگ های جدید را نمیشناسد و صندوق بیان هر چند وقت یک بار قاطی میکند. مسلما دوای این درد تنها و تنها پول نیست، ولی پول میتواند کمک حالی باشد برای جسمِ خستۀ بیان که بتواند خاطرات خوبمان را همچنان نگاه دارد و خدایی نکرده طوری اش نشود. باری؛ پر واضح است که بیان خسته است و نیاز به تزریق انرژی دارد. کاربران همواره و در همه حال حامیِ بیان بوده اند و همواره این حمایت را از این شرکت دوست داشتنی، ابراز کرده اند. لذا این بار هم میخواهم از همۀ دوستان بخواهم که بیایید و یک صدا با هم حامیِ بیان باشیم و قدردانِ زحمات شان.

بیانِ دوست داشتنی، من به عنوان یک کاربرِ بیانی که خود را در قبالِ تو مسئول میدانم، به تبلیغات آری میگویم و از تو میخواهم که با تبلیغات برای خود درآمد کسب کنی. مطمئنا این روند هیچ ضربه ای به وجهۀ تو نخواهد زد و تو همچنان بیانِ دوست داشتنی با خدمات فوق العاده خواهی ماند.

امضا: حسین...

امضا: میم حا